تاریخچه ورزش سه گانه در جهان:

نخستین مسابقه سه گانه در سال 1921 در کشور فرانسه با نام مسابقه سه ورزش برگزار شد که در آن ورزشکاران 7کیلومتر رکاب زدند، پنج کیلومتر دویدند و سرانجام 200 متر شنا کردند. گرچه این حرکت ورزشی برای 50 سال متوقف شد اما سرانجام در سال 1972 شروع آن به شکل ورزش دو گانه درمیان سایر ورزش ها دیده شد. در آن سال این مسابقات شامل دو و شنا بود. چند ورزشکار از سه رشته ورزشی دوومیدانی، شنا و دوچرخه سواری در سال 1974 تصمیم به برگزاری مسابقاتی از ترکیب سه ورزش مذکور در آمریکا کردند. آنان در شروع نگران بودند که تعداد شرکت کنندگان به حد مطلوب نرسد اما در کمال ناباوری 46 ورزشکار در خط شروع در کنار هم قرار گرفتند. در سال 1978یک افسر نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا زیر شاخه ای از ورزش های سه گانه را معرفی کرد. او که خود شناگر و دونده بود و اخبار مسابقات دوچرخه سواری را هم دنبال می کرد و معتقد بود دوچرخه سواران ورزشکارانی قوی و توانمند هستند. به همین علت تصمیم گرفت در ادامه حرکت چهار سال قبل نوع دشوارتری از ورزش سه گانه را ارائه دهد که به مسابقه
مردان آهنین معروف شد. در نخستین دوره این رقابت ها 15 نفر شرکت کردند که تنها 12 نفر موفق شدند به خط پایان برسند، اما امروزه بالغ بر سی هزار نفر هر ساله در سرتاسر جهان در این رقابت ها شرکت می کنند.
اتحادیه بین المللی ورزش سه گانه با نام ) ITU) در سال 1989 در فرانسه تاسیس شد و درآگوست همان سال نخستین رقابت های جهانی این رشته برگزار شد و در حال حاضر 137 کشور عضو این اتحادیه هستند. هم اکنون ریاست فدراسیون بین المللی ورزش سه گانه بر عهده خانم ماریزول کاسادو از اسپانیا است. کنفدراسیون سه گانه آسیا نیز در
سال 1991 در کره جنوبی تاسیس شد، ریاست این کنفدراسیون که تا به امروز 32 عضو دارد، برعهده آقای یوکیون سان از کشور کره جنوبی است. ورزش سه گانه در سال 2000وارد المپیک شد. در شروع اعضای اتحادیه جهانی 25 کشور بودند اما در حال حاضر بیش از 137 کشور در آن عضو هستند. در حال حاضر سه شاخه از ورزش سه گانه با نام سه
گانه زمستانی ) winter triathlon) ، دوگانه آبی ( aquathlon) و دوگانه زمینی ) duathlon) ، مسابقات جهانی خود را با برنامه ریزی ITU انجام می دهند.

تاریخچه ورزش سه گانه ایران:

این رشته در سال 1380 توسط بهرام افشارزاده دبیرکل کمیته ملی المپیک شروع به فعالیت کرد ودر سال 1382به عنوان انجمن ورزش سه گانه کشور به کنفدراسیون سه گانه آسیا معرفی شد و در خرداد 1386 به عنوان بیست ویکمین عضو کنفدراسیون آسیا انتخاب شد و اولین دوره لیگ ورزش سه گانه با باشگاه های کشور در سال 1387 با شرکت 21 تیم
و بیش از 80 ورزشکار برگزار شد و در حال حاضر صمد علی صبور هدایت این فدراسیون را به عهده دارد و با توجه به مدت کوتاه فعالیت این فدراسیون عملکرد مناسبی داشته است.

هدف

1. اتحادیه بین المللی ورزش سه گانه تنها تشکیلات رسمی و قانونی است که مسئول تنظیم قوانین و مقررات مسابقات سه گانه، دوگانه،سه گانه زمستانی، دو، شنا و سایر ورزشهای جدید چندگانه می باشد.
2. کمیته فنی اتحادیه بین المللی ورزش سه گانه ، اطمینان می دهد که اصول فنی مسابقات سه گانه از بالاترین کیفیت و استاندارد جهانی برخوردار است.
3. در قوانین مسابقات سه گانه، نحوه رفتار ورزشی شرکت کنندگان تفسیر شده و اصول خاصآن رعایت گردیده است. در صورت مغایرت، سایر قوانین و مقررات موجود در دوچرخه سواری ، شنا و دو میدانی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
4. آیین نامه های برگزاری مسابقات شامل: نکات ایمنی و پشتیبانی می باشد که فدراسیونهای میزبان و کمیته های برگزاری محلی موظف به رعایت آن می باشند.
5. در دوره های ویژه مسئولین فنی’ استانداردهایی در خصوص وظایف مقامات فنی اتحادیه بین المللی
   سه گانه ذکر شده است.
6. برخی از قوانین تنها در خصوص مسابقات قهرمانی جهانی می باشد.
7. کلیه حقوق ویژه تصویب و اجرای قوانین مسابقات در سطح قاره ای منحصراً به اتحادیه بین المللی ورزش سه گانه تعلق دارد ، اما تصویب اولیه می بایست از سوی مقامات رسمی فدراسیون های میزبان صورت گیرد و توصیه ها و تاییدهای اتحادیه بین المللی در این خصوص لازم می باشد. تصویب نهایی و مجوز قطعی مسابقات قاره ای از سوی فدراسیون ملی و اتحادیه بین المللی ارائه میگردد که ضمانتی جهت اجرای مسابقه را با ایمنی و بصورت دوستانه تضمین می نماید.

اصلاحات

این قوانین در خصوص سایر ورزشهای چند گانه (دوگانه ،سه گانه ، سه گانه داخل سالن، شنا، دو،سه گانه کانو،سه گانه زمستانی،سه گانه جاده،مسابقات تیمی دوگانه یا سه گانه) در چهارچوب اختیارات قانونی اتحادیه بین المللی قابل اجراست.
ورزشکار مجاز به گرفتن امتیاز خارج از قوانین مقررات مربوطه نمی باشد. به منظور جلوگیری از این مورد بسیاری از قوانین ، کلی می باشد. این امر سبب میگردد تا مقامات رسمی اختیارات لازم برای تطبیق قوانین با شرایط موجود را داشته باشند و از چندگانگی قوانین نیز جلوگیری به عمل می آورند و قضاوت خویش را بر روی امتیاز کسب شده ای قرار دهند که در قوانین منظور نگردیده است .
قوانین مسابقات ورزش سه گانه از سوی کشورهای میزبان مسابقات بین المللی فدراسیونهای ملی و ارگانهای وابسته به اتحادیه بین المللی سه گانه قابل اجرا خواهد بود.

ضوابط شرکت در مسابقات جهانی:

فدراسیونهای ملی می توانند شرکت کنندگان خود را در رویدادهای کاپ جهانی اتحادیه بین المللیسه گانه بر اساس ضوابط ذیل ثبت نام کنند:

1. مسابقات مردان و زنان مجزا از هم هستند و از ضوابط یکسانی پیروی می کنند . کلیه شرکت کنندگان می بایست فرمهای مربوطه را از طریق اینترنت پرکرده و با پست الکترونیکی برای اتحادیه بین المللی سه گانه ارسال کنند. ثبت نام باید فقط از سوی فدراسیون مربوطه صورت گیرد.
2. فدراسیون ملی درخواست شرکت در مسابقه جهانی را تا 30 روز پیش از آغاز مسابقه باید ارسال کند. آنها می توانند تا حداکثر نام 8 ورزشکار را برای هر مسابقه ارائه دهند ، به استثناء فدراسیون میزبان که می تواند اسامی 10 نفر را برای هر مسابقه اعلام کند.
3. در صورتی که تا 30 روز پیش ازآغاز مسابقات تعداد ثبت نام شد گان 70 نفر یا کمترباشد، کلیه درخواستها پذیرفته شده و روند ثبت نام تا هنگامی که تعداد آنها به 75 نفر برسد ادامه خواهد یافت.
4. در صورتی که تا مدت 30 روز پیش ازآغاز مسابقه تعداد درخواستها بیشتر از 70 نفر باشد ، اتحادیه بین المللی سه گانه یک فهرست 70 نفره از ورزشکاران را تهیه می کند که بر اساس ضوابط ذیل می توانند در مسابقه شرکت کنند.
   * آن گروه از ورزشکارانی که بر اساس رده بندی جام جهانی واجد شرایط شناخته شده اند از شماره 1 تا 25 خود به خود پذیرفته می گردند و 45 ورزشکار بعدی در فهرست رده بندی امتیازات اتحادیه بین المللی سه گانه قرار خواهند گرفت.
   * 5 جایگاه به صلاحدید اتحادیه بین المللی رزرو خواهد شد.
   * ورزشکاران باقی مانده در فهرست انتظار قرار خواهند گرفت.

قوانین کلی:

الف- عدم رعایت قوانین مسابقه منجر به اخطار، تعلیق، فاقد صلاحیت بودن یا اخراج میگردد.

ب- پیش از شرکت در هر مسابقه ای، ورزشکاران حرفه ای باید’ توافق نامه ورزشکاران’ اتحادیه بین المللی ورزشهای سه گانه را امضاء کنند. این توافقنامه بیان می دارد: در صورت بروز نزاع و نقض قوانین مقررات مسابقه و عدم حل و فصل آن ، ورزشکار خاطی مسئله را باید به دیوان عالی داوری ورزشی در لوزان سویس انتقال دهد تا مورد بررسی قرار گرفته و حل و فصل شود.

اخطارها:

الف- داوران ملزم به دادن اخطار قبلی برای جرایم خیلی سنگین نمی باشند.

ب- هدف از دادن اخطار، صرفاً هشداری است به شرکت کننده در خصوص نقض قانون و ترویج رفتار دوستانه از سوی مقامات مسئول.

قوانین شنا

راهنمای کلی:

الف- شرکت کنندگان می توانند به هر طریقی خود را داخل آب بیندازند. آنها می توانند بحالت شناور باشند یا در آب بدوند.
ب- شرکت کنندگان مجازند در آب بایستند یا با تکیه به قایقهای ثابت و بویه استراحت کنند.
ج- آنان نمی توانند با استفاده از این ابزار کسب امتیاز کنند.
د- در موارد اضطراری، شرکت کنندگان باید با بالابردن دست خود درخواست کمک نمایند. پس از کمک مقامات رسمی، ورزشکارمی بایست از دور مسابقه خارج شود.
ه – شرکت کننده ای که نیم تنه برهنه او نمایان شود دیگر نمی تواند شنا کند.

قوانین دوچرخه سواری:

راهنمای کلی:

ورزشکار مجاز نیست:

1. سد راه دیگری شود.
2. با بالا تنه عریان دوچرخه سواری کند.
3. بدون دوچرخه به سمت جلو رفتن حرکت کند.

ث- ۱ – ۱ -رفتار خطرناک:
الف- شرکت کنندگان می بایست از قوانین تردد پیروی کنند مگر آنکه مسئولین دستورالعمل خاصی ارائه دهند. ورزشکارانی که برای خود و یا سایرین موقعیت خطرناکی را ایجاد کنند به تشخیص مسئولین فاقد شرایط شناخته شده و از دورمسابقه حذف می گردند.

ث- 2 – 1 بازدید دوچرخه:
بازدید دوچرخه در محدوده ‘تغییر وضعیت’ پیش از آغاز مسابقه صورت می گیرد. مسئولین فنی دوچرخه ها را بازدید می کنند تا بر طبق قوانین مسابقه باشند. ورزشکاران در بخش بازدید پیش از مسابقه تائیدیه مسئولین فنی را مبنی بر داشتن وقت اضافه برای انجام هر تغییری کسب می کنند.
Drafting: حرکت در پشت وسیله نقلیه جلویی جهت کاهش فشار هوا )درفتینگ(
ث- 2 – 1 راهنمای عمومی:
1 . در خصوص ورزشکاران حرفه ای، زیر 23 ساله ها و ورزشکاران جوان قانون درفتینگ در بازیهای اتحادیه بین المللی و جام قهرمانی ، جام جهانی و بازیهای المپیک، مسابقات
قهرمانی قاره ای و مسابقات قاره ای ورزشهای سه گانه، دوگانه و سه گانه زمستانی اجراء نمی گردد.
2 . قانون درفتینگ در خصوص مسابقات ‘ گروههای سنی’ و سه گانه و دوگانه مسافت بلنداجرا می گردد.
3 . فدراسیونهای وابسته و عضو اتحادیه بین المللی ، مسابقات را در چهارچوب قوانین خود تشکیل خواهند داد و قانون درفت )) Draft )) در خصوص ورزشکاران حرفه ای زیر 23 سال و ورزشکاران جوان اجرا نمی شود.
قوانین کلی:
ورزشکار:
1 . می تواند بدود یا راه برود.
2 . نمی تواند چهار دست و پا راه برود.
3 . نمی تواند بدون لباس و عریان بدود.
4 . نمی تواند بدون کفش در هیچ قسمتی از محل مسابقه بدود.

قوانین دو

قوانین کلی:
ورزشکار:
۱ . می تواند بدود یا راه برود.
۲ . نمی تواند چهار دست و پا راه برود.
3 . نمی تواند بدون لباس و عریان بدود.
۴ . نمی تواند بدون کفش در هیچ قسمتی از محل مسابقه بدود.

مفهوم خط پایان:
الف- شرکت کننده هنگامی به خط پایان می رسد و و می توان در مورد وی گفت ) تمام ( که هر قسمتی از بدن وی ) صرفاً شامل سر، گردن، شانه، بازو و باسن یا پاها نمی گردد ( از خط پایان مسابقه بگذرد.

ج- 3 دستورالعمل ایمنی:
۱ . چنانچه مسئولین تشخیص دهند هریک از ورزشکاران، خود یا
دیگران را به خطر می اندازد ، بلافاصله از مسیر مسابقه وی را خارج می
نمایند.

ج- ۴ تجهیزات غیر مجاز شامل موارد ذیل میگردد:
۱ . هدست یا هدفون
۲ . قمقمه شیشه ای.
3 . موبایل.

طبقه بندی مسابقات:

1 . ورزشکاران بزرگسال زن و مرد.
2 . زنان و مردان زیر 23 سال .
3 . زنان و مردان جوان.
4 . زنان ومردان گروه سنی 18 و 19 سال و 5 دسته بندی سنی که از 20 سالگی
شروع می شود.
5 . معلولین : بر اساس دسته بندی کمسیون معلولین اتحادیه بین المللی ورزشسه گانه
6 . تیم: 3 نفر بزرگسال در هر تیم برای زنان یا مردان.

جام جهانی سه گانه، مسابقات قاره ای و رویدادهای فدراسیونهای ملی از جمله مسابقات
ملی:

1 . فدراسیونهای ملی میزبان مسابقات قهرمانی قاره ای یا جام جهانی یا مسابقه فدراسیونهای ملی تشویق می گردند تا هریک از دسته بندیهای فوق الذکر را در تقویم خود
بگنجانند.
2 . از فدراسیونهای عضو درخواست می گردد تا دسته بندیهای فوق را درمسابقات استانی و ایالتی خود قرار دهند.

1. مسافت کوتاه:
   ۷۵۰ متر شنا.۲۰ کیلومتر دوچرخه.۵ کیلومتر دو.
2. مسافت المپیکی:
   ۱.۵ کیلومتر شنا.۴۰ کیلومتر دوچرخه.۱۰ کیلومتر دو.
3. مسافت نیمه آیرومن(۷۰:۳۰):
   ۱.۹ کیلومتر شنا.۹۰ کیلومتر دوچرخه.۲۱ کیلومتر دو.
4. مسافت آیرومن:
   ۳.۸ کیلومتر شنا.۱۸۰ کیلومتر دوچرخه.۴۲ کیلومتر دو

در ورزش سه گانه ورزشکاران می‌توانند از هر شنایی استفاده کنند،اما شنای آزاد (کرال سینه)کارآمدترین نوع شنا برای مسافت‌های طولانی است. زدن ضربه های کوتاه پا با کمترین سر و صدا باعث ایجاد کمترین نیروی مقاوم خواهد شد. داشتن مچ پای منعطف به کار آمدی پازدن کمک میکند.بنابراین میبایستی مچ پای قوی داشته باشند و به صورت کنترل شده پا بزنند. حرکت دادن و کشش عضلات پیش از ورود به آب و سپس انجام یک برنامه گرم کردن معمولی،علاوه بر افزایش عملکرد از بروز آسیب جلوگیری می‌کند.
به ازای هر ۳ تا ۶ حرکت کامل دست،باید یک بار گوی شناور را

منطقه تعویض اول(T1):

• میانگین زمان پشت سر گذاشتن منطقه اول (شنابه دوچرخه)۲ دقیقه است.
• در این حالا به دلیل حرکت خون به سمت پاها احتمالا دچار سرگیجه شوند.در این حالت می بایستی چند متری راه بروند.
• اگر فردی قبل از رسیدن به خط شروع سوار دوچرخه شود جریمه می‌شود.
• هنگام دویدن با دوچرخه میبایستی زین دوچرخه را با دست نگه داشت.
• پس از رسیدن به دوچرخه بلافاصله کلاه و عینک را برداشت.
• بهتر است کفش به رکاب متصل باشد و پس از ریتم گرفتن رکاب زنی کفش‌ها پوشیده شود.

منطقه تعویض دوم(T2):

• یک تعویض مناسب از حالت دوچرخه به دو حدودا ۴۵ ثانیه و برای ورزشکاران حرفه ای ۳۰ ثانیه است.
• در فاصله ۳۵۰ متری از خط محدوده منطقه تعویض باید پای خود را از کفش دوچرخه خارج کرد.
• قبل از عبوراز خط تعویض پای دوچرخه سوار باید با زمین تماس پیدا کند در غیر این صورت ورزشکار جریمه می‌گردد.
• همواره باید به یاد داشت که در آوردن کلاه دوچرخه سواری پیش از گذاشتن دوچرخه در جای خود منجر به عدم صلاحیت ورزشکار برای ادامه مسابقه می‌گردد.
• بهتر است بندهای کفش دو از نوع کشی باشد.
• شماره مسابقه (شماره کمری)هنگام وو در جلوی بدن قرار بگیرد.

تغذیه:

• کم بخورید و همیشه سطح قند خون خود را متعادل نگهدارید.
• بر روی مواد غذایی با شاخص قندی پایین تمرکز کنید و از مواد غذایی فراوری نشده مانند میوه ها استفاده کنید.
• مواد غذایی با پایه پروتئین را همراه با سبزیجات یا سالاد در وعده شام استفاده نمایید.
• نوشیدنیهای ورزشی که حاوی قند بالایی هستند را هنگام استراحت استفاده نمایید.
• تا زمانی که گرسنه نشدید غذا نخورید.